User:Jahsonic/AHE/Renaissance/Senex amans
From The Art and Popular Culture Encyclopedia
| Revision as of 18:26, 13 May 2012 Jahsonic (Talk | contribs) ← Previous diff |
Revision as of 19:57, 13 May 2012 Jahsonic (Talk | contribs) Next diff → |
||
| Line 1: | Line 1: | ||
| {{Template}} | {{Template}} | ||
| :[[User:Jahsonic/AHE/Renaissance/Gratuitous nudity|<< previous]] | [[User:Jahsonic/AHE|up]] | [[User:Jahsonic/AHE/Renaissance/Senex amans|next >>]] | :[[User:Jahsonic/AHE/Renaissance/Gratuitous nudity|<< previous]] | [[User:Jahsonic/AHE|up]] | [[User:Jahsonic/AHE/Renaissance/Senex amans|next >>]] | ||
| - | The Renaissance is also the time of [[mercantilism]], a precursor of the brutal capitalism common to the Western world before the time of the socialist revolutions. Everything is for sale, the [[slave trade]] thrives on a large scale. Women also are for sale, not necessarily as prostitutes or slave, but figuratively: a deliberate marriage gives a woman security and the man the illusion of eternal conjugal happiness. This cynical view of things - the big age difference in marriages where the woman considerably younger than the husband suggests that she is married because of the convenience and financial gain - is depicted in the Renaissance in prints and paintings, focusing on the beginning of such a relationship. The man 'getting friendly' with the woman and the woman who quite literally reaches with her hands in his purse. We see the old fool - who is called [[senex amans]] in the art jargon - and the frail maiden here in versions by Netherlandish Masters [[Cranach the Elder]] [image], Hans Sebald (see chapter [[User:Jahsonic/AHE/Renaissance/The caveman looks at a print|prev. chapter]]) and the Quinten Matsijs [image]. | + | The Renaissance is also the time of [[mercantilism]], a precursor of the brutal capitalism common to the Western world before the time of the socialist revolutions. Everything is for sale, the [[slave trade]] thrives on a large scale. Women also are for sale, not necessarily as prostitutes or slave, but figuratively: a deliberate marriage gives a woman security and the man the illusion of eternal conjugal happiness. This cynical view of things - the big age difference in marriages where the woman considerably younger than the husband suggests that she is married because of the convenience and financial gain - is depicted in the Renaissance in prints and paintings, focusing on the beginning of such a relationship. The man 'getting friendly' with the woman and the woman who quite literally reaches with her hands in his purse. We see the old fool - who is called [[senex amans]] in the art jargon - and the frail maiden here in versions by Netherlandish Masters [[Cranach the Elder]] [image[http://jahsonic.tumblr.com/post/255424459/more-ill-matched-lovers-cranach-the-elder-via]], Hans Sebald (see chapter [[User:Jahsonic/AHE/Renaissance/The caveman looks at a print|prev. chapter]]) and the Quinten Matsijs [image]. |
| <hr> | <hr> | ||
| De renaissance is ook de tijd van het mercantilisme, een voorloper van het brute kapitalisme dat de westerse wereld kent vóór de tijd van de socialistische revoluties. Alles is te koop, de slavenhandel tiert op grote schaal. Ook vrouwen zijn te koop, niet per se als prostituees of slavin, maar figuurlijk: een weloverwogen verstandshuwelijk geeft een vrouw zekerheid en de man de illusie van eeuwig echtelijk geluk. Deze cynische kijk op de zaken – het grote leeftijdsverschil in huwelijken, waarbij de vrouw aanzienlijk jonger is dan de man, doet vermoeden dat zij is getrouwd omwille van het gemak en het financieel gewin – wordt in de renaissance in beeld gebracht in prenten en schilderijen die het begin van zo’n relatie uitbeelden. De man die aanpapt met de vrouw en de vrouw die heel letterlijk met haar handen in zijn beurs zit. We zien de oude zot – die de senex amans wordt genoemd in het kunstjargon – en de frêle maagd hier in versies van Cranach de Oudere [beeld], Hans Sebald [beeld] en de Leuvenaar Quinten Matsijs [beeld]. | De renaissance is ook de tijd van het mercantilisme, een voorloper van het brute kapitalisme dat de westerse wereld kent vóór de tijd van de socialistische revoluties. Alles is te koop, de slavenhandel tiert op grote schaal. Ook vrouwen zijn te koop, niet per se als prostituees of slavin, maar figuurlijk: een weloverwogen verstandshuwelijk geeft een vrouw zekerheid en de man de illusie van eeuwig echtelijk geluk. Deze cynische kijk op de zaken – het grote leeftijdsverschil in huwelijken, waarbij de vrouw aanzienlijk jonger is dan de man, doet vermoeden dat zij is getrouwd omwille van het gemak en het financieel gewin – wordt in de renaissance in beeld gebracht in prenten en schilderijen die het begin van zo’n relatie uitbeelden. De man die aanpapt met de vrouw en de vrouw die heel letterlijk met haar handen in zijn beurs zit. We zien de oude zot – die de senex amans wordt genoemd in het kunstjargon – en de frêle maagd hier in versies van Cranach de Oudere [beeld], Hans Sebald [beeld] en de Leuvenaar Quinten Matsijs [beeld]. | ||
| {{JWG}} | {{JWG}} | ||
Revision as of 19:57, 13 May 2012
|
Related e |
|
Google
Featured: |
- << previous | up | next >>
The Renaissance is also the time of mercantilism, a precursor of the brutal capitalism common to the Western world before the time of the socialist revolutions. Everything is for sale, the slave trade thrives on a large scale. Women also are for sale, not necessarily as prostitutes or slave, but figuratively: a deliberate marriage gives a woman security and the man the illusion of eternal conjugal happiness. This cynical view of things - the big age difference in marriages where the woman considerably younger than the husband suggests that she is married because of the convenience and financial gain - is depicted in the Renaissance in prints and paintings, focusing on the beginning of such a relationship. The man 'getting friendly' with the woman and the woman who quite literally reaches with her hands in his purse. We see the old fool - who is called senex amans in the art jargon - and the frail maiden here in versions by Netherlandish Masters Cranach the Elder [image[1]], Hans Sebald (see chapter prev. chapter) and the Quinten Matsijs [image].
De renaissance is ook de tijd van het mercantilisme, een voorloper van het brute kapitalisme dat de westerse wereld kent vóór de tijd van de socialistische revoluties. Alles is te koop, de slavenhandel tiert op grote schaal. Ook vrouwen zijn te koop, niet per se als prostituees of slavin, maar figuurlijk: een weloverwogen verstandshuwelijk geeft een vrouw zekerheid en de man de illusie van eeuwig echtelijk geluk. Deze cynische kijk op de zaken – het grote leeftijdsverschil in huwelijken, waarbij de vrouw aanzienlijk jonger is dan de man, doet vermoeden dat zij is getrouwd omwille van het gemak en het financieel gewin – wordt in de renaissance in beeld gebracht in prenten en schilderijen die het begin van zo’n relatie uitbeelden. De man die aanpapt met de vrouw en de vrouw die heel letterlijk met haar handen in zijn beurs zit. We zien de oude zot – die de senex amans wordt genoemd in het kunstjargon – en de frêle maagd hier in versies van Cranach de Oudere [beeld], Hans Sebald [beeld] en de Leuvenaar Quinten Matsijs [beeld].
